Taylor Swift heeft niet zomaar haar stem en uiterlijk als merk aangevraagd. Eigenlijk test ze iets veel groters.
Wat doe je als AI jouw stem kan namaken, jouw gezicht kan gebruiken en jou iets kan laten zeggen wat je nooit hebt gezegd?
Bij Taylor Swift is dat geen theoretische vraag meer.
Er doken eerder AI-beelden op waarin zij Trump zou steunen. Er verschenen expliciete deepfakes. En nepversies van haar stem en gezicht zijn gebruikt voor misleidende advertenties.
Dan kom je met auteursrecht en portretrecht niet altijd waar je wilt zijn.
Want AI kopieert vaak niet letterlijk een bestaande opname of foto. Het maakt iets nieuws dat er wel verdacht veel op lijkt.
Daarom is deze stap vanuit merkenrecht zo interessant.
Swift heeft via haar bedrijf aanvragen ingediend voor twee geluidsfragmenten en een specifieke afbeelding van zichzelf. Niet om elke imitatie, grap of parodie onmogelijk te maken, maar om extra grip te krijgen op commercieel misbruik van haar herkenbare identiteit.
En precies daar kan merkenrecht interessant worden. Omdat verwarring en commercieel misbruik beter kunnen worden aangepakt.
Daardoor wordt de vraag steeds belangrijker:
wat hoort echt bij jouw merk, en heb je dat wel goed beschermd?
Taylor Swift heeft van ownership al vaker een thema gemaakt. Nu krijgt dat thema een juridische laag.
Look what AI made her do.
