Een hond, een wandeling en een paar hardnekkige klitten. George de Mestral verdiende er miljoenen mee.
Onder de microscoop zag hij kleine haakjes die zich vastgrepen aan lusjes in stof en vacht.
Daaruit ontstond wat wij nu kennen als klittenband.
In patenttaal heet het een haak-lusverbinding.
Dat klinkt minder soepel, maar strategisch is het sterker.
Een patent beschermt namelijk niet alleen het product zoals je het wilt verkopen.
Het beschermt het onderliggende principe, zo breed mogelijk, zonder te vaag te worden.
Benoem je het té concreet, dan maak je je eigen speelveld kleiner.
Beschrijf je het in functionele termen, dan kan één observatie zomaar uitgroeien tot bescherming voor meerdere toepassingen.
Een uitvinding begint niet altijd achter een bureau.
Soms begint het met iets wat je dagelijks ziet, voelt of wegtrekt uit de vacht van je hond.
De kunst is om het haakje te herkennen voordat iemand anders ermee aan de haal gaat.
