Het succes van Rometron!
Het succes van Rometron!
Ik ben op bezoek bij Roel de Jonge van Rometron in Steenderen

Vandaag de dag kun je op de uitgestrekte pampa’s van Zuid-Amerika, op de savannen van Australië en de steppen van Rusland immens grote onkruidverdelgingsmachines zien rijden. Met hun spanwijdte van wel 36 meter en een snelheid van 25 km per uur bestrijken ze op zeer efficiënte wijze vele duizenden hectaren landbouwgrond.

Bijzonder aspect van deze groteske machines is dat ze in Nederland bedacht en gemaakt zijn. En nog bijzonderder is dat er maar 10% van de oorspronkelijke hoeveelheid landbouwbestrijdingsmiddelen gebruikt hoeven te worden, dankzij een vinding van Rometron-oprichter Roel de Jonge.

Precies
Deze vinding, Weed-IT® genaamd, ontstond op kleine schaal toen De Jonge, student Landbouwtechniek aan de landbouwuniversiteit Wageningen, als stagiaire bij het Zevenaarse bedrijf Kamps De Wild werd ingezet om het toenmalige model van de Weed-IT verder te ontwikkelen. Deze Weed-IT I werd door gemeentes ingezet om binnen de bebouwde kom onkruid te bestrijden. Met een zelfontwikkelde detectietechniek werd het middel precies op het onkruid gespoten, en niet op de tussenliggende tegels.

Regie
De Nederlandse overheid was hier blij mee; er was een moment, vertelt De Jonge, dat 80% van de bestrijding op deze manier gebeurde. De manier waarop het werd toegepast was via een kleine en wendbare quad-bike waar een sproeiarm van ongeveer een meter op werd bevestigd. De Jonge bleef na zijn stage nog twee jaar in Zevenaar werken, en begon in 1999 voor zichzelf in een oude schuur in Steenderen om de WEEDit te verbeteren. In het begin deed De Jonge alles zelf: het bedenken van de verschillende technieken en disciplines die bij elkaar gevoegd moesten worden gebeurde onder zijn regie. “Dat waren lange dagen”, herinnert hij zich.

Oplossing
De Nederlandse overheid nam echter afstand van deze succesvolle manier van onkruidbestrijding rond 2012-2015, en De Jonge zag zijn markt inzakken. Hij had echter al enkele mensen aangenomen. Eind 2008 werd hij benaderd door een student van de Wageningse Universiteit die in Australië op stage was. De student zocht een oplossing voor het grote chemicaliënverbruik van de conventionele spuitmachines om onkruid te bestrijden. In het zeer warme en droge klimaat van Australië moet het onkruid goed bestreden worden, omdat dit enorm veel vocht onttrekt aan de toch al droge bodem. Gebruik van een selectief systeem zou enorme economische voordelen bieden. De student had gehoord van de WEEDit en vroeg De Jonge om raad.

Terugverdientijd
De Jonge ontwikkelde een nieuwe WEEDit van maximaal 36 meter breed en verscheepte die naar Australië. Het apparaat bleek te werken, en er volgde meer interesse vanuit warme en droge gebieden zoals in Zuid-Amerika en Rusland. De Jonge: “Als je je realiseert dat je voor een hectare landbouwgrond voor tien dollar aan bestrijdingsmiddelen nodig hebt, en met de WEEDit maar één dollar, dan kun je uitrekenen wat dat betekent als je vele duizenden hectares hebt. De terugverdientijd zakte al snel terug tot twee jaar.”

Groei
Deze ontwikkelingen gingen niet vanzelf. De Jonge: “Ik moest steeds meer mensen aannemen, de productie opschalen, grote contracten afsluiten, enzovoorts. Ik zag dat het oorspronkelijke idee nog steeds heel kansrijk was, en we zetten alles op alles. Momenteel zijn we naast het huidige pand een fabriekshal aan het bouwen om de toegenomen behoefte aan WEEDit’s ook aan te kunnen. We werken nu al met tien mensen, en dat aantal zie ik nog wel verder groeien.”

Het bijzondere van de WEEDit is dat er gebruik gemaakt wordt van een bepaalde vorm van fluorescentie, gecombineerd met het aansturen van de sproeiventielen (waarvan er maar liefst vijf per meter zijn gemonteerd). Er wordt momenteel zelfs gewerkt aan een systeem om de input voor de spuitmonden volledig te compenseren voor de lichte schommelingen van de 36 meter brede arm, die immers door een grote trekker voortbewogen wordt en door de oneffenheden van de grond altijd lichte bewegingen kan maken. Daarmee wordt de efficiency van de toegediende bestrijdingsmiddelen nog groter. De snelheid van 25 km per uur kan in theorie al verdubbeld worden, vertelt De Jonge, zo nauwkeurig is het systeem al. “We hebben het systeem ook al succesvol op een spuittrein toegepast in de UK en Ierland, met een maximale snelheid tot 50 km/h”.

Door Frank Thooft
Pluspen