Zo’n contactlens met een UV-filter kan bescherming bieden, maar neemt de functie van een zonnebril niet volledig over. De contactlens bedekt immers alleen het hoornvlies en laat de rest van het oog en de omliggende huid onbeschermd.
Een contactlens die UV-straling kan tegenhouden en tegelijkertijd transparant, stabiel, zuurstofdoorlatend en comfortabel is. Dat vraagt om een nauwkeurige combinatie van chemie en materiaalkunde.
Een patent van Johnson & Johnson laat zien hoe stoffen die UV-licht absorberen onderdeel kunnen worden van de contactlens zelf.
Alcon heeft een technologie gepatenteerd waarbij UV-absorberende stoffen chemisch worden vastgezet in het lensmateriaal. Zo kunnen deze stoffen gelijkmatig door de contactlens worden verdeeld en blijven ze beter in het materiaal verankerd.
Een patent van Pegavision beschrijft hoe een silicone-hydrogellens veel UV-straling kan blokkeren en tegelijkertijd voldoende vochtig en comfortabel kan blijven.
De uitdaging zit dus niet alleen in het blokkeren van UV-straling, maar vooral in de manier waarop die bescherming wordt geïntegreerd zonder dat het draagcomfort verloren gaat.