Je kent het misschien uit onderhandelingen.
Een voorstel wordt meteen geaccepteerd. Niemand stelt een lastige vraag, niemand doet een tegenbod en aan de andere kant van de tafel blijft zelfs de frons uit.
Even voelt dat fantastisch.
Tot er één vraag blijft hangen: had er meer ingezeten?
Bij patenten zie je iets vergelijkbaars.
Als een aanvraag snel wordt goedgekeurd, klinkt dat als goed nieuws. En vaak is dat het ook.
Maar het is niet automatisch het hele verhaal.
Misschien was de uitvinding zo sterk dat er weinig tegenin te brengen viel.
Misschien was de aanvraag zo smal opgesteld dat niemand er wakker van ligt.
Dat verschil is belangrijk.
Een patent hoeft niet altijd heel breed te zijn.
Een deal hoeft niet altijd tot de laatste euro te worden uitgeknepen.
Soms is genoeg gewoon genoeg.
Maar dan wil je wel weten waarom iets zo makkelijk ging.