Celluloid begon als vervanger van ivoor voor biljartballen. Dat werkte… matig. Instabiel en brandbaar, niet bepaald iets waar je rustig een potje biljart mee speelt.
Op papier dus een tegenvaller.
Tot iemand er iets anders in zag.
Niet als biljartbal, maar als materiaal. Voor fotografie. Voor film. Ineens zat je niet meer in een niche, maar aan het begin van een nieuwe industrie.
De techniek bleef hetzelfde. De toepassing veranderde alles.
Dat zie je vaker dan je denkt. Je zoekt naar iets dat perfect werkt. Terwijl de echte doorbraak vaak zit in waar je het voor gebruikt.
Dus de vraag is niet altijd: werkt je innovatie?
Maar kan ook zijn: waar werkt het?